Monthly Archives: ตุลาคม 2009

พิพิธภัณฑ์ของริปลีย์ (Ripley’s Believe It or Not Museum)

งานท่องเที่ยวไทยที่ผ่านมา ไปตระเวนหาซื้อของมาขายต่อไม่ว่าจะเป็นบัตรรถเช่าหรือแพคเกจต่างๆ ใช้เงินในการซื้อของพวกนี้ไปมากกว่าครึ่งแสน ขายอยู่เกือบสองเดือนจนของจะหมดแล้ว ขาดทุนหรือกำไรยังไม่รู้เลย ส่วนพิพิธภัณฑ์ของริปลีย์ พอดีอยากรู้ว่ามันเป็นยังไงเลยเจียดบัตรที่มีอยู่ไปดูซะหน่อย จะได้เล่าให้คนที่อยากซื้อบัตรฟังได้ Tweet

ระบบมัลติมีเดียบนเครื่อง 777-x00 ของเกาหลีแอร์ไลน์ ใช้ LINUX นะ

หน้าจอนี้แหละที่รวมระบบมัลติมีเดีย ภาพแผนที่การบิน หน้าจอเลือกดูหนัง หรือฟังเพลง ตอนแรกก็ไม่ได้คิดสนใจหรอก แต่มีช่วงนึงระบบเกิดค้างทำอะไรไม่ได้เลย เขาเลยรีเซ็ตระบบ พอตอนนั้นแหละเลยเห็นหน้าจอนี้เข้า Tweet

ภูเก็ต กระบี่ EP.4 – Sunset พระอาทิตย์ลับฟ้า

“ช่วงเวลาก่อนและหลังความมืด ท้องฟ้ามักงดงาม และถึงแม้ชีวิตเราจะเจอความมืดซ้ำแล้วซ้ำอีก แต่ก็ยังมีแสงสว่างรอเราอยู่เสมอ” เชษฐพงษ์ ปรินทอง ๑๘ ตุลาคม ๒๕๕๒ Tweet

ภูเก็ต กระบี่ EP.3 – บนเกาะพีพี

บนเกาะพีพีจะเหมือนเมืองอีกเมืองที่มีคนไทยเป็นชนกลุ่มน้อย อาหารการกินจะมีอาหารไทยเป็นส่วนน้อยเช่นกัน ค่าใช้จ่ายถือว่าแพงเอาการถ้าเทียบกับส่วนอื่นๆ(ที่เป็นแหล่งท่องเที่ยว)ของประเทศไทย ที่พักมีหลายระดับแต่ส่วนใหญ่ราคาจะขึ้นลงตามฤดูกาล ถ้าเป็นไฮซีซั่นราคาจะสูงมาก ส่วนตอนที่ไปนี่ยังเป็นหน้าโลว์เลยสามารถหาที่พักได้ในราคาที่สบายกระเป๋าหน่อย Tweet

ภูเก็ต กระบี่ EP.2 – ไปเกาะพีพี

ให้น้องรัตน์เพื่อนของเค้กที่ทำงานบริษัททัวร์เป็นธุระจัดหาตั๋วโดยสารเรือ ได้ของบริษัท Phi Phi Cruiser ในราคาที่ไม่บอก อิอิ   เพิ่งรู้ว่ามีวิธีไปเกาะพีพีหลายวิธีมากจากหลายๆที่หลายๆจังหวัด คราวที่แล้วไปโดยเรือโดยสารจากกระบี่ ราคามาตรฐานสำหรับนักท่องเที่ยวคือ คนละ 350 บาทต่อเที่ยว หรือไป-กลับคนละ 700 บาท แต่คราวนี้ได้ตั๋วราคาถูกกว่ามาก การที่มีเพื่อนทำบริษัททัวร์นี่ก็ดีไปอย่าง ลดค่าใช้จ่ายได้พอสมควร อย่างตั๋วเข้าภูเก็ตแฟนตาซี ถ้าซื้อโดยไม่ผ่านเอเย่นต์จะอยู่ที่ 1,900 บาทต่อคน (ถ้าหลายคนก็คูณข้าไป) ในขณะที่น้องรัตน์หาตั๋วเต็มรูปแบบ(อาหาร+โชว์)ให้ได้ที่หนึ่งพันต้นๆ ตื่นแต่เช้าเอารถไปเติมน้ำมันให้เต็มถังเพื่อคืนให้ Budget โดยฝากรถที่จะคืนไว้ที่โรงแรม Sugar Palm หาดกะรน แล้วขึ้นรถตู้ของ Phi Phi Cruiser เพื่อไปที่ท่าเรือ Tweet

ภูเก็ต กระบี่ EP.1 – สุวรรณภูมิ

เคยเห็นกระทู้ท่องเที่ยวกระทู้นึงในพันทิป ที่เจ้าของกระทู้นั่งรถไฟ(+บิน)ไปรอบโลก ไปเจออุปสรรคต่างๆแล้วเพื่อนร่วมทาง(ที่เจอระหว่างทาง)บอกว่า “There’s always a way” ฟังดูเป็นคำง่ายๆ แต่ความหมายสรุปความได้ชัดเจนที่สุด “ทุกอย่างต้องมีทางเสมอ” ใช่แล้วทุกอย่างต้องมีทางเสมอ ตอนที่ตกงานเมื่อต้นปีที่ผ่านมากับเพื่อนๆ แต่ละคนก็พยายามดิ้นเพื่อมีชีวิตรอด เวลาผ่านไปเกือบหนึ่งปีผมได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง ว่าคนเราไม่จำเป็นต้องใช้สิ่งที่ถนัดในการทำมาหากินก็ได้ คนเราไม่จำเป็นต้องถนัดในสิ่งที่ชอบ และการชอบในสิ่งที่ถนัดก็ไม่จำเป็นเช่นกัน Tweet