web analytics

บันทึกน้ำท่วม 2554

โพสต์ เมื่อ ต.ค. 28, 2011 in กินเที่ยวถ่ายภาพ, สนทนาปัญหาบ้าบอ, เล่าสู่กันฟัง

ในวันที่น้ำทะลักเข้าหมู่บ้าน ผมจะเข้าไปอัปเดตสถานการณ์ในหน้า “น้ำขึ้น ให้รีบบอก” ในเฟซบุ้ค รวมถึงอัปเดตทางทวิตเตอร์ พอดีเจอข้อความต้องการความช่วยเหลือจากพี่คนหนึ่งที่พักอยู่ที่หมู่บ้านเดียวกัน ผมอยู่กลางหมู่บ้านแต่พี่เขาอยู่ท้ายหมู่บ้านที่น้ำท่วมมิดหัวแล้ว

หลังจากความพยายามติดต่อหน่วยงานต่างๆเพื่อเข้าไปช่วยเหลือ แต่ก็ล้มเหลว ผ่านไป 48 ชั่วโมง พี่คนที่ต้องการความช่วยเหลือก็ติดต่อมาเป็นระยะ ๆ ในวันที่ผมตัดสินใจหนีออกจากพื้นที่น้ำท่วม นอกจากสัมภาระของตัวเองแล้ว ยังมีพันธะกิจที่ต้องช่วยพี่เขาออกมาด้วย เลยพยายามทุกทางเพื่อหาทางว่าจ้างเรือกลับเข้าไปรับ จนพาออกมาจนได้ รวมถึงได้แวะรับป้าคนหนึ่งติดเรือออกมาด้วย

นี่คือเรื่องที่เกี่ยวกับสิ่งที่ผมพูดถึง “ศรัทธา”  (** อ้างอิง **)

Read More

ฟังเพลงกันเถอะ

โพสต์ เมื่อ ต.ค. 13, 2011 in สนทนาปัญหาบ้าบอ, เล่าสู่กันฟัง

Read More

รายการครัวกากๆ – ระบบการศึกษาของไทย

โพสต์ เมื่อ พ.ค. 17, 2011 in ที่คั่นหนังสือหน้าที่ชอบ, สนทนาปัญหาบ้าบอ

เชฟหมี รายการครัวกากๆ เขาไม่ได้กากนะครับ ผมว่าเขาเป็นอาจารย์ที่เป็นอาจ๊าน..อาจารย์เลยทีเดียว

Read More

ทำเว็บเพื่อขาย..ผลที่ออกมาก็คือ

โพสต์ เมื่อ พ.ย. 9, 2010 in สนทนาปัญหาบ้าบอ, เล่าสู่กันฟัง

เมื่อปีที่แล้วไปจดทะเบียนชื่อโดเมนเพื่อทำเว็บให้โรงพิมพ์ของพี่สาว เจ้าของโรงพิมพ์ก็งงๆว่าทำเว็บแล้วจะได้อะไร เพราะทุกวันก็รับงานไม่หวาดไม่ไหว ทำงานส่งแทบไม่ทัน ผมก็เลยบอกว่าเออน่าทำมาเถอะ เป็นช่องทางให้ลูกค้าได้ติดต่อ อย่างน้อยก็มีอีเมล์ของโรงพิมพ์เองเพื่อเสริมภาพลักษณ์ ปรากฎว่าผ่านไปหนึ่งปี พี่เขยเล่าให้ฟังว่ามีคนโทรมาหาตามที่อยู่ที่ลงไว้ในเว็บเยอะแยะ โทรมาจากทั่วประเทศไทยเลย พอผมถามว่าเขาโทรมาทำไม พี่เขยตอบว่า “บริษัทที่ขายเครื่องพิมพ์ก็โทรมาขายเครื่องพิมพ์ บริษัทที่ขายกระดาษก็โทรมาขายกระดาษ พวกวัสดุอุปกรณ์ต่างๆที่ใช้ในงานพิมพ์โทรมาเสนอขายเป็นระยะ ๆ ไม่เว้น

เพิ่งเห็นข้อดีของการมีเว็บไซต์ก็คราวนี้แหละ

Read More

เวลาเดินทางด้วยรถสาธารณะ เคยเจอคนพูดไม่หยุดบ้างไหมครับ

โพสต์ เมื่อ ต.ค. 11, 2010 in สนทนาปัญหาบ้าบอ, เล่าสู่กันฟัง

แล้วจัดการยังไงบ้าง…

ในรถเมล์ผมเคยเจอนั่งเบาะหลังด้วยกัน ผู้ชายด้วยคุยห่าไรก็ไม่รู้ไร้สาระ ระดับความรำคาญถึงขนาดผมต้องลุกเดินไปยืนด้านหน้าข้างคนขับ

ในรถทัวร์บางทีผมก็ใช้โทรศัพท์โทรหาตัวเอง(มี 2 เครื่อง)แล้วรับสายคุยดังๆว่า
“โทรมาห่าไร …(ด่าอีกเยอะแยะ บลาๆๆ)… เอ่อเฮ้ย!แค่นี้นะเว่ย เด๋วข้างๆเขารำคาญ”

ส่วนรถตู้เคยเจอครั้งนึง ผู้หญิงโทรหาเพื่อนนินทาแฟนตัวเอง ด่าแฟนตัวเองสาดเสียเทเสียตลอดทางจากลำลูกกาถึงลาดพร้าว แล้วก็บอกเพื่อนว่า “คอยดูนะมรืง กุจะด่าให้”
สักพักมีเสียงบอกเพื่อนว่ามีสายเข้า เป็นคนที่กำลังถูกนินทาโทรมา
ไอ้ผมก็รอฟังว่ามันจะด่าแฟนมันยังไง ปรากฎว่าตั้งแต่รับสายจนวางสาย

มีแต่ “จ๋า… จ๊ะ… ที่รัก.. จ๋าาาา..จ๊ะๆๆ จ๋าาาาา”

จากตอนแรกรำคาญเลยกลายเป็นขำ ผมว่าจะตะโกนแทรกเข้าไปในสายอยู่ว่า
“พี่คร้าบบ แฟนมรืงด่ามรืงตลอดทางเลย ผมโครตรำคาญเลยคร้าบพี่”

Read More

ข้าว(แกง)กรูอยู่ไหน

โพสต์ เมื่อ ก.ย. 10, 2010 in สนทนาปัญหาบ้าบอ

พอดีเห็นภาพนี้แล้วอดฮาไม่ได้ เรื่องของเรื่องคือวันที่ฟุตบอลทีมชาติไทยเตะ ผู้ขายอาหารขยะเจ้านึงเป็นสปอนเซอร์ให้สมาคมฟุตบอล ไม่รู้ว่าสปอนเซอร์แล้งน้ำใจเองหรือว่าสมาคมฯต้องการสอพลอสปอนเซอร์ เลยสั่งห้ามแม่ค้าข้าวแกงขายข้าวที่หน้าสนามในวันแข่ง

ผมเคยเจอกับตัวครั้งนึงตอนไปดูที่สนามราชมังคลา จำทีมที่เตะด้วยไม่ได้แล้วรู้แต่ว่าฝนตก ถืออาหารเข้าไปไม่ได้เลย ต้องไปหาซื้อข้างในเอา (แต่ช่วงพักครึ่งคนหาบกระป๋องเบียร์มาขายเพียบ ไม่รู้มาจากไหน)

THAILAND ONLY!!

Read More